wykonanie: Takatsugu Tsumabuki
słowa, muzyka: Masatoshi Murashita
ending serii Kenran Butousai: The Mars Daybreak
♪ Takatsugu Tsumabuki – Aoi Tabibito
romaji:
aoku sunda chiheisen no saki
itsuka egaiteta
mirai wa te no naka ni
natsukashikute
ashi wo tometa kedo
dare ka no yobu koe
sekasarete aruiteku
doushite hanasanakya ikenai no
donna ni umaku tsutaerarete mo
yagate asayake ni
terasareta
tachisukusunda mou
kotoba nakushite
soshite mukau saki
aoi sora ao wo
mata tsuzuku katamuita sekai de
yosete kaesu nami no you ni mata
bokura wa deatte
kono hiroi umi e to kaeru
kagayaiteru
kodoku na inryoku
todoita hikari wa mou
tabibito no me no naka ni
doushite sagashi tsuzuketeiru no
donna ni umaku kotaerarete mo
yagate yuugure ni
tsutsumareta
tachisukumunda demo
kotoba sutezu ni
itsumo mezasu saki
aoi umi ao wa
mada tsuzuku katamuita sekai ni
aa tayorinai koe de
aa ima mo utatteruyo
kawaranai sono me de
yagate asayake ni
terasareta
arukidasu
kotoba nakushite mo
soshite mukau saki
aoi sora ao wo
mata tsuzuku katamuita sekai de
kimi ga egaita mirai de
kanji:
蒼く澄んだ地平線の先
いつか描いてた
未来は手の中に
懐かしくて
足を止めたけど
誰かの呼ぶ声
せかされて歩いてく
「どうして話さなきゃいけないの？」
どんなに上手く伝えられても
やがて朝焼けに
照らされた
立ちすくんだ もう
言葉無くして
そして向かう先
青い空 蒼を
また続く 傾いた世界で
よせて返す波のようにまた
僕らは出逢って
この広い海へと帰る
輝いてる
孤独な引力
届いた光は もう
旅人の瞳(め)の中に
「どうして探し続けているの？」
どんなに上手く答えられても
やがて夕暮れに
包まれた
立ちすくむんだ でも
言葉捨てずに
いつも目指す先
青い海 蒼は
まだ続く 傾いた世界に
ああ 頼りない声で
ああ 今も歌ってるよ
変わらないその瞳で
やがて朝焼けに
照らされた
歩き出す
言葉無くしても
そして向かう先
青い空 蒼を
また続く 傾いた世界で
君が描いた未来で
tłumaczenie:
”Błękitni podróżnicy”
za błękitną linią horyzontu
niegdyś wymarzona
przyszłość jest w zasięgu ręki
wspominam
choć moje stopy zatrzymały się
czyjś głos woła mnie
nakazuje iść dalej
dlaczego miałbym coś mówić?
nieważne, jak sprawnie, nie opiszę
wczesnego świtu
jego blasku
zatrzymaj się i spójrz
zupełnie bez słów
przed nami
błękit błękitnego nieba
otwartego świata, który wciąż się zmienia
jak fale, które oddają swe skarby
gdy znów się spotkamy
wrócimy do rozległego morza
błyszcząca
samotna grawitacja
blask dojścia do celu
jest jeszcze w oczach podróżników
dlaczego miałbym nadal szukać?
nieważne, jak sprawnie, nie odpowiem
wczesny zmierzch
wokół mnie
mogę tylko stać
nie marnować słów
zawsze mierz przed siebie
za błękit błękitnego morza
otwartego świata, który wciąż się zmienia
ach, niepewnym głosem…
ach, śpiewaj nawet teraz
spójrz niezmiennym wzrokiem
wczesny świt
jego blask
idź dalej
bez słów
przed nami
błękit błękitnego nieba
otwartego świata, który wciąż się zmienia
z twojej wymarzonej przyszłości
Najnowsze komentarze